تبلیغات
همه چیز از همه جا| دانلود کتاب،تاریخ،ترول و کلی چیزای دیگه - ادامه اعتراض جهانیان به تعرض «ناتو» به لیبی ـ برخی از شعارهای تأمل برانگیز ضد جنگ

آمار

آمار مطالب
مطالب :

آمار بازدید
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید کل :
آخرین بروز رسانی :

تبلیغات

بک لینک


بیست و ششم مارس 2011 تعرض نظامی دولتهای بلوک غرب [ناتو] به لیبی وارد هشتمین روز خود شده بود و به همینگونه تظاهرات جهانی ضد جنگ. این تظاهرات در همه جا از لندن و رم تا بلگراد و واشنگتن (مقابل کاخ سفید) به چشم می خورد [تصاویر بالا].
     شعارهای تظاهرکنندگان عبارت بودند از: نفت برتر از خون لیبیایی ها!، انهدام یک کشور به جرم داشتن نفت، کشور وُلتِر و مونتِسکیو [فرانسه] آتش بیار جنگ، ننگ بر روسیه [که قطعنامه شورای امنیت را «وتو» نکرد]، روسیه قطعنامه ضد زیمباوه را «وتو» کرد ولی راه انهدام لیبی را نبست، تعرض به لیبی زنده بودن استعماررا ثابت کرد، سکوت در برابر تعرض «ناتو» خیانت به بشریت است، از «اوباما» انتظار جنگ نبود، کاخ سفید خانه جنگ است و چه سیاه در آن بنشیند چه سفید، کامرون [نخست وزیر انگلستان] برای مدارس پول ندارد ولی برای جنگ بله، دستها کوتاه از لیبی، دلارها باید صرف رفع بیکاری شود نه جنگ در لیبی، جنگ ـ جنگ می زاید، لیبی که به اروپا و آمریکای شمالی تعرض نکرده بود که بمباران شود، تعرض «ناتو» به لیبی = تعرض هیتلر به چک اسلواکی و لهستان، تعرض «ناتو» به لیبی یادآور تعرض قدرتهای وقت در 1900 به چین و سرکوب ملی گرایان چینی (جنبش بوکسورها) است، پاریس و لندن در لیبی شورش بپا کردند تا نفت را تصاحب کنند و این کار در کشورهای دیگر دنباله خواهد داشت، و دهها شعار مشابه دیگر.
    مقاله نگاران در ستونهای خود و اصحاب نظر در مصاحبه های شان که 26 مارس انتشار یافت برخی از شعارهای ضد جنگ لیبی را تفسیر کرده بودند. یک مفسر روس نوشته بود که روسیه اشتباه کرد که قطعنامه را که تنظیم آن کار پاریس و لندن بود «وتو» نکرد، چه ساخت و پاختی با مسکو در میان بود ـ تکلیف پکن که روشن است. پس از مدیترانه نوبت دریای خزر است که در اینجا، غرب کمک خواهد کرد که آذربایجان، ترکمنستان و کزاخستان ناوگان بسازند و روسیه و ایران را به دردسر بیاندازند. غرب می خواهد که روسیه در درون خود و درون چارچوب امپراتوری پیشین گرفتار باشد. غرب نخست مسکو را از ردیف یک قدرت جهانی پایین کشید و اینک به قدرت منطقه ای شدنش هم راضی نیست. روسیه با خودداری از «وتو» کردن قطعنامه شماره 1973 ـ داوطلبانه از میدان قدرت ها بیرون رفت. جهانیان از این پس روی روسیه حساب نخواهند کرد و برایش پشیزی قائل نخواهند شد. پیروزی غرب در شورای امنیت و تحقیر شدن روسیه به دست خودش، برای آن بلوک مهمتر از بزانو درآوردن لیبی بوده است. با این پیروزی، قدرت های استعماری اروپا بعدا امر و نهی کردن های از نوع قرن نوزدهم را به دولت های کوچک و بی دفاع از سرخواهند گرفت و از اینجاست که تروریسم و اشتهاء به داشتن جنگ افزار تازه [اتمی ـ شیمیایی] در میان کشورهای ضعیف گسترش خواهد یافت. [همین تفسیر و اظهارنظرهای مشابه تاثیر خودرا بخشید و روسیه در قبال مسائل سوریه که تشابه زیاد به وضعیت لیبی آن سال دارد ایستادگی کرده، ناوگان در دریای مدیترانه مستقر ساخته و مانع تصویب قطعنامه پیشنهادی غرب در شورای امنیت شده است.].
    مفسر شبکه تلویزیونی «فاکس نیوز» همان زمان چند مقاله نویس بویژه ستون نویس های نیویورک تایمزرا که با هر تحولی در خاور میانه عازم این منطقه می شوند و خودرا کارشناس منطقه معرفی می کنند محرّک «بارک حسین اوباما» در تسلیم شدن به اصرار فرانسه و انگلستان و مشارکت در بمباران و موشکباران لیبی خوانده بود. این شبکه گفته بود اعتراض ها و شورش هایی که اینک (آن سال) در چند کشور خاورمیانه در جریانند در صورت پیروزی باعث روی کارآمدن کسانی خواهند شد که تجربه اداره امور دولت را ندارند، انتقامجو و بی باک هستند و ناآرامی ادامه خواهد یافت و پیشرفت متوقف خواهد شد. این نوع اعتراض و عصیان نتیجه نبود احزاب، سندیکاها، اتحادیه ها و بالاخره رسانه های حرفه ای [بی طرف] است. دولت واشنگتن باید از ایجاد این بنیادها حمایت کند. حزب نظر و خواست خودرا در نشریات و یا اجتماعات مسالمت آمیز می زند و سپس با دولت برای قبولاندن نظرش وارد مذاکره و چانه زدن می شود و شورش و نافرمانی و ... که به تخریب و جا به جایی نفوس (مهاجرت) خواهد انجامید رخ نخواهد داد.
    26 و 27 مارس 2011 چند صاحبنظر آمریکایی در مصاحبه های خود گفته بودند که در قبال مسئله لیبی، آمریکا تسلیم وسوسه پاریس و لندن شد، لیبی برضد امریکا نبود، آماده هرگونه سازش با ما بود و برغم ادامه بمباران هنوز هم از آمریکا بد نگفته است. در قرن 21 هرخانواده در هرگوشه از جهان دسترسی به شبکه های تلویزیونی و اینترنت دارد و می تواند از دیدگاه خود رویدادها و اظهارات مقامات را تفسیر کند. این مردم می دانند که منابع نفت لیبی عمدتا در نیمه شرقی این کشور واقع شده اند ـ همانجایی که شورش آغاز شد و همینکه نظامیان دولت لیبی شورشیان را که اسلحه به دست داشتند فراری و در آستانه شکست قرارداده بودند قطعنامه 1973 ـ بدون مخالفت مسکو و پکن! ـ تصویب شد و چند ساعت بعد بارانی از موشک بر مراکز نظامی دولت لیبی ریزش کرد و ادامه یافت و شورشیان جان تازه کردند و شهرهای از دست رفته بازستاندند. قضاوت مردم از این وضعیت این است که شورش و ... طرح غرب بوده و ... و رویگردان می شوند و به صدای دیگران گوش می دهند. جهانیان روسیه را شریک طرف متعرّض می پندارند زیرا که قطعنامه را «وتو» نکرد و انتقاد پوتین را یک بازی می دانند و می گویند مگر می شود که در قبال چنین قطعنامه ای حساس بدون جلب موافقت او عمل می شد. 
    Helge Luraas پژوهشگر نروژی مسائل بین الملل در زمینه جنگ نابرابر لیبی در مصاحبه ای گفته بود که این جنگ و پیامدهای آن تا مدتها طول خواهد کشید. با از میان رفتن رژیم قذّافی مسائل تازه ای وارد حیات لیبیایی ها خواهد شد. نمی توان درک عمومی را که لشکرکشی جاری به خاطر نفت لیبی بوده است رد کرد. همچنین نمی توان این ادعارا رد کرد که شورشیان قبلا با فرانسه و یا انگلستان تماس و ساخت و پاخت نداشتند. متشکل شدن این گروه هم سئوال برانگیز است زیراکه عوامل ضد آمریکایی ازجمله القاعده در میان مخالفان مسلح قذافی دیده شده اند. در کشوری با سیستم اطلاعاتی کارآمد چگونه این جماعت دفعتا متشکل و همفکر و یکپارچه شده اند و صدها سئوال دیگر از این دست که به ذهن می آید و مورخان بعدا برایشان جواب خواهند یافت. مسئله لیبی قطعا باردیگر موجودیت «ناتو» را در افکار عمومی زیر سئوال خواهد برد زیراکه طبق قاعده دسته بندی و اتحادیه سازی، یک اتحادیه نظامی وقتی به وجود می آید و موجودیت آن توجیه شدنی است که چند ملت از یک دولت بزرگتر و یا اتحادیه و اتفاق چند دولت احساس خطر کنند و باهم متحد شوند. با کنار رفتن بلوک شرق و متلاشی شدن شوروی که در سطح گیتی، دیگر دشمن و اتحادیه وجود ندارد. پس، فلسفه وجود «ناتو» و وجاهت آن چیست و چرا باید در حال گسترش روزافزون باشد؟. اعضای آن از چه می ترسند؟. در برابر این پرسشها، این پاسخ به ذهن می آید: برای تامین منافع و حفظ آن. این پاسخ با مسئله لیبی تطبیق می کند که منافع اتحادیه از نفت و کنترل مدیترانه و خاموش کردن مردی دائما منتقد [نِق زن] همچون قذافی که مبلّغ نوعی سوسیالیسم و روش حکومتی «ساویت مانند» است مداخله در امور لیبی را ایجاب می کرد. [حمله تروریستی سال بعد به کنسولگری آمریکا در بنغازی و قتل چهار آمریکایی ازجمله سفیر این کشور در لیبی که برای بازدید از کنسولگری بنغازی به آنجا رفته بود و این عملیات کار القاعده اعلام شده است، درستی نظر پژوهشگر نروژی را ثابت کرده است.].
رزمناو مسکو، یکی از چندین ناو روسیه که در بهار 2013 در مدیترانه مستقر شده است. ناوگان روسیه پس از فروپاشی شوروی مدیترانه را ترک کرده بود


    
در این تصویر ادغام شده؛ ساختمان کنسولگری آمریکا در بنغازی در حال سوختن و جسد کریستوفر استیونس سفیر آمریکا در لیبی پس از کشته شدن و نیز عکسی از او دیده می شوند ـ حمله به کنسولگری در سپتامبر 2012 صورت گرفت


موضوع : تاریخچه,
برچسب ها : ,


ادامه مطلب

نظرات این مطلب

این نظر توسط http://blog.sina.com.cn/ در تاریخ چهارشنبه 18 مرداد 1396 06:20 ب.ظ ارسال شده است
Hi there, i read your blog from time to time and i own a
similar one and i was just wondering if you get a lot of spam feedback?
If so how do you prevent it, any plugin or anything you can suggest?
I get so much lately it's driving me insane so any assistance is very much appreciated.

این نظر توسط What is leg length discrepancy? در تاریخ یکشنبه 25 تیر 1396 12:20 ق.ظ ارسال شده است
Hi to every single one, it's truly a good for me to pay a
visit this web page, it consists of important Information.

این نظر توسط manicure در تاریخ چهارشنبه 13 اردیبهشت 1396 08:50 ق.ظ ارسال شده است
Hello mates, its enormous paragraph on the topic
of teachingand entirely defined, keep it up all the time.


 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر